Domowe ognisko

Dzieci z problemem nadpobudliwości (ADHD) znajdziemy już w przedszkolach. Najczęstsze objawy nadpobudliwości to: zaburzenia koncentracji uwagi, nadmierna aktywność ruchowa oraz impulsywność

Takie dziecko nie zatrzymuje na niczym dłużej swojej uwagi. Stale jest w ruchu (np. wchodzi na meble) i ciągle stwarza sytuacje zagrożenia dla siebie i otoczenia. Ma trudności w zapamiętywaniu poleceń i nigdy nie kończy rozpoczętych zdań. Ma również problemy w zorganizowaniu sobie pracy czy zabawy. Bardzo łatwo się rozprasza, a podczas wykonywania czynności porzuca je i już do nich nie wraca.

Nadpobudliwość psychoruchowa przejawia się nie tylko fizycznie. Pojawiają się bowiem problemy sfery emocjonalnej. Dziecko ma częste napady złości. Z reguły nie jest lubiane przez rówieśników. Warto więc starać się pomóc takiemu dziecku. Należy przede wszystkim stworzyć dziecku dogodne warunki do wyładowana ruchowego. Dorosła osoba powinna w sposób kontrolowany i przemyślany zorganizować dziecku właśnie takie zabawy.

Zabawy ruchowe powinny być przeplatane spokojnymi formami aktywności, np. rysowaniem. Pamiętajmy jednak, że dziecku nadpobudliwemu trudniej skupić się przed dłuższy czas na rysowaniu warto wówczas współtworząc z nim rysunek zwracać mu uwagę na szczegóły. Przy nadpobudliwości staramy się w określony sposób wydawać polecenia oraz konsekwentnie postępujemy z dzieckiem należy równie wprowadzić pewne zasady. Zasady konstruujemy krótko i obrazowo; konsekwentnie ich przestrzegamy. Wydawanie poleceń powinno być poprzedzone skoncentrowaniem uwagi dziecka na nas. Warto wówczas podejść do dziecka i zachęcić go do słuchania naszego polecenia poprzez patrzenie sobie w oczy. Następnie konstruujemy polecenie, prosimy dziecko o jego powtórzenie, a dopiero na końcu egzekwujemy jego realizację.

Powiązane wpisy

• Brak powiązanych wpisów.