23
wrzesień
Moje super- dziecko
Współczesny człowiek stara się za wszelką cenę otaczać tym, co prestiżowe i najlepsze.. Posiadamy super—pracę dzięki, której zarabiamy na super-samochód a następnie po ciężkim dniu wracamy do super- domu, w którym czekają na nas nasze super-dzieci…
Każdy z nas pragnie, aby jego dziecko było zdrowe silne i doskonale wykształcone, co pozwoli mu na doskonały start w przyszłe życie. Od samego początku zabieramy się zatem za realizację marzeń dla naszych dzieci. Wybieramy im najlepsze przedszkole, następnie idealną szkołę i od najmłodszych lat wybieramy nawet zawód. Żyjemy w przekonaniu, że tylko wybitne jednostki mają szansę zaistnieć. Zaczyna się intensywna praca nad przyszłością naszych dzieci. Uznajemy, że każdy przedszkolak powinien znać przynajmniej jeden język a następnie po kilku latach już nawet dwa albo trzy. Chcielibyśmy, aby nasze dzieci były prymusami w wielu dziedzinach. Oczekujemy od dzieci, aby przynosiły same piętki i szóstki i obciążamy dodatkowymi zajęciami pozalekcyjnymi. Ciągle podnosząc dziecku poprzeczkę nie myślimy o konsekwencjach.
Współczesny świat przepełniony przemocą i agresją pojawia się przed dzieckiem zupełnie niespodziewanie a brak przystosowania do życia z rówieśnikami ujawnia przed dorosłymi już dziećmi brutalną prawdę. Tacy dorośli kompletnie pozbawieni dzieciństwa są nieporadni i zagubieni w rzeczywistym, brutalnym świecie. Dziecko pozbawione czasu zabawy i uśmiechu staje się zmaterializowaną marionetką współczesnego świata, nie potrafiącą odróżnić elementarnych wartości ludzkich od pędu za karierą i majątkiem. Odbieranie dziecku najpiękniejszego okresu życie doprowadzić może do głębokich zmian zarówno w życiu takiej istoty ludzkiej jak i jego psychice. Starajmy się zatem tak wychowywać nasze super-dziecko, aby w pierwszym momencie było człowiekiem, a następnie super- pracownikiem.
Tagi: przedszkole, szkoła, wcyhowanie dziecka, wykształcenie, znajomość języków obcychPowiązane wpisy
Wpis został dodany Środa, wrzesień 23rd, 2009 11:51 w kategorii Dziecko i wychowanie. RSS 2.0 You can post a comment, or leave a trackback.