Domowe ognisko

Większość ludzi pozostających w związkach partnerskich miała wcześniej innych partnerów. Nieważne czy była to szkolna miłość, potajemne uwielbienie czy poprzednie małżeństwo. Aby o tamtych związkach móc powiedzieć „były”, w naszym wnętrzu musi zapanować pewien spokój. Bo dopóki tam te zdarzenia czy osoba wywołują w nas emocjonalny zamęt czy niewygodę nie możemy powiedzieć że tamten związek został zakończony. Łatwiej jest jednak to powiedzieć niż osiągnąć.

Każde złe odczucie związane z byłym związkiem ma bardzo wyraźne odbicie w naszym obecnym. Jesteśmy mocno przeczuleni na punkcie zachowań i słów oraz gestów. Co więc robić, aby uwolnić się od swoich było-partnerskich uwarunkowań? Można traktować każde zdarzenie jakiego doświadczyliśmy jako lekcję życia, na której musimy zapoznać się z nowym materiałem. Problem pojawia się wówczas kiedy uparcie nie „odrabiamy lekcji”. Zadając sobie pytania czego nowego uczy nas teraźniejszość stajemy się panami własnego losu. Największym błędem jest uważać że nasze doświadczenie jest doświadczeniem uniwersalnym. Aby zrozumieć drugiego człowieka musimy postarać się wczuć w jego wewnętrzny świat.

Podstawowym elementem ułatwiającym dotarcie do emocji i myśli drugiej osoby jest przyjęcie jej postawy ciała, ułożenie w analogiczny sposób barków i rąk, odtworzenie charakterystycznego wyrazy twarzy, czyli napięcie mięśni w taki sposób, by „odwzorować” jej „wewnętrzną strukturę”. Lepsze zrozumienie „duszy” drugiej osoby pozwala na kolejny krok. Na zastanowienie się, czego nauczyliśmy się w tej relacji. Jakie cechy, umiejętności, wiedzę, wartości zyskaliśmy w obcowaniu z tym człowiekiem?

Często osoba, która zdecydowała o zakończeniu relacji, ma poczucie winy. Warto wtedy wrócić do tamtego czasu, przypomnieć sobie, kim byliśmy, jakie motywy kierowały nami, co pragnęliśmy uzyskać podjęciem takiej decyzji, czego oczekiwaliśmy od przyszłości.

Powiązane wpisy

• Jak być dobrym partnerem życiowym? (0)